Column B&W college - De eed als kompas bij de Spreidingswet

In de gemeenteraadsvergadering van 22 september is afscheid genomen van Jan de Jager als raadslid en is Leonard de Leeuw in zijn plaats benoemd. Nieuwe raadsleden moeten volgens de Gemeentewet de eed (of belofte) afleggen in handen van de voorzitter. Het is altijd weer een plechtig moment als het Zo waarlijk helpe mij God Almachtig! uitgesproken wordt.

Door wethouder Ad Meeuwsen

Met zijn 21 jaar is Leonard ons jongste raadslid; door deze wisseling daalt de gemiddelde leeftijd van de gemeenteraad van 50 naar 49 jaar. Hij zwoer onder andere dat hij zijn plichten als lid van de raad naar eer en geweten zal vervullen, maar ook dat hij getrouw zal zijn aan de Grondwet en dat hij de wetten zal nakomen. Zeker geen eenvoudige zaak in onze huidige samenleving die zich kenmerkt door verharding en polarisatie! Dat geldt voor hem, maar ook voor ons allemaal, of we nu burgemeester, raadslid of wethouder zijn.

Naar eer en geweten. Bij besturen hoort belangen afwegen, waarbij het algemeen belang zwaarder moet wegen dan de belangen van familie en vrienden en zeker dan het eigen belang. Belangenverstrengeling moet worden voorkomen; soms betekent dat: niet meestemmen. Integriteit is hierbij het sleutelwoord. Je kunt het nooit iedereen naar de zin maken en je maakt niet alleen vrienden in de politiek. Bij je afscheid krijg je bloemen en worden er in de meeste gevallen vriendelijke woorden gesproken, maar voordat het zover is, ontbreekt het daar nogal eens aan.

De wetten nakomen. Daarop is de veelbesproken Spreidingswet geen uitzondering. En dat kan je voor moeilijke dilemma’s plaatsen. We kunnen het met deze wet oneens zijn en de landelijke partij van onze politieke voorkeur kan in Den Haag tegengestemd hebben, maar als College en gemeenteraad hebben we deze wet wél uit te voeren.

Hierbij denk ik aan de onrust in andere gemeenten, maar ook aan de opvanglocatie in aanbouw in Krabbendijke. Gelukkig kunnen we terugzien op een positief verloop van de voorlichtingsavond vorige week in De Meiboom. Zeker er leven vragen en dat is begrijpelijk, die heb ik soms ook; maar weet dat de gemeente het maximale doet om alles in goede banen te leiden.

Wat opvalt is dat onze ouderen die zelf vluchteling waren in 1953 hier vaak anders tegen aankijken dan jongere generaties die deze ervaring (gelukkig) niet hebben. Soms geeft het gedrag van een deel van onze eigen jeugd ook zorg; hierbij denk ik aan voorvallen tijdens en buitenom de jaarwisseling. Let wel, ik wijs niet met het bekende vingertje naar wie dan ook, maar stel wel de vraag of het eerlijk is om de ene zorg onder een vergrootglas te leggen en de andere zorg met de mantel der liefde bedekken…

En ons jongste raadslid? Hem heb ik veel wijsheid en zelfverloochening toegewenst…