Tussen geloof en woningnood
Mijn vader en moeder leerden elkaar onmiddellijk na de oorlog kennen.
Op de dansvloer bij Janvier in Bergen op Zoom.
Voor mijn moeder was het liefde op het eerste gezicht.
Zo'n nette en fatsoenlijke jongen had ze nog nooit gezien.
Er was echter een klein probleempje.
De jongen was protestant en ze wist hoe haar vader over ‘dat soort mensen' dacht.
‘Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen', was zijn stellige overtuiging.
En hoe ze ook smeekte, mijn opa was onvermurwbaar.
In niet mis te verstane bewoordingen liet hij zijn dochter weten dat er bij hem geen 'ketter' over de vloer kwam.
Mijn moeder was radeloos, maar haar lief hielp haar uit de brand.
Aangezien voor hem de liefde zwaarder woog dan zijn godsdienstige overtuiging, vond hij het geen enkel probleem om zich te laten bekeren tot het katholieke geloof.
En nadat hij dat had gedaan stond er voor een huwelijk niets meer in de weg.
Op Hemelvaartsdag 1949 verloofden ze zich.
Het zou echter nog twee jaar duren voordat ze konden trouwen.
Het wachten was namelijk op een woning en dat was ook in die tijd geen sinecure.
In het naoorlogse Nederland heerste namelijk grote woningnood, zelfs in Goes, en het was vaak lang wachten totdat je een geschikte woonruimte had gevonden.
Bovendien moest je zijn getrouwd, want ongetrouwd samenleven op één adres kon niet.
Dat werd in die tijd als ‘onzedelijk' gezien.
In 1951 was het zo ver en kregen ze te horen dat ze hun intrek konden nemen in een duplex-woning in de Tulpstraat.
Ze waren blij, ook al was het geen huis van hun dromen.
Daarvoor was het veel te klein en te gehorig.
Tenslotte had je te maken met bovenbewoners die, vertelde mijn moeder jaren later, veel
lawaai schopten.
De opluchting was dan ook groot, toen ze in 1954 naar een veel grotere woning konden verkassen.
Een huis in het bezit van mijn vaders baas.
In de Piccardstraat, op nog geen honderd meter van zijn werk.
Een buurt die onmiddellijk na de Eerste Wereldoorlog was aangelegd.
Een gezellige buurt, vlakbij de binnenstad met gevarieerde bebouwing, redelijk wat groen en met de nodige speelruimte voor kinderen.
Ik heb er goede herinneringen aan.
