Natuurbelevenissen met vogelaars….
Eigenlijk weet iedereen in Nederland wel wat we onder “vogelaars” verstaan. Het beeld wat daarbij in gedachten komt is een grote groep mensen die rijen dik met hun camera of verrekijker naar één vogeltje staan te staren. Iemand die vogels kijkt wordt in Nederland “vogelaar” genoemd, in België heeft die naam een hele andere betekenis.
Ik kan mij herinneren dat ik ‘vogelaar’ werd toen ik ongeveer 15 jaar oud was. Mijn buurjongen nam me mee naar het Kralingse bos in Rotterdam om vogels te kijken. Daar is het zaadje geplant en die hobby heb ik nooit meer losgelaten. Om vogels te herkennen is het belangrijk om met een ervaren vogelaar het veld in te gaan. Toen ik begin jaren tachtig op Voorne woonde, werd ik daar lid van de plaatselijke vogelwerkgroep en ging ik vaak met een man mee die de vogels speciaal op hun geluid herkende. Dat betekent dat je vogels kunt inventariseren als je ze hoort en vaak zie je ze dan ook.
Toen ik eind jaren tachtig naar Goes verhuisde, heb ik mij aangemeld bij de KNNV Vogelwerkgroep de Bevelanden. Toen nog een mannenbolwerk maar in de loop van de jaren kwamen er gelukkig ook steeds meer vrouwen bij. Met elke maand een excursie ben je in staat veel te leren van andere vogelaars. In die tijd gaf ik regelmatig “vogelkijkcursussen” aan volwassenen en heel wat ‘leerlingen’ sloten zich na de cursus aan bij de vogelwerkgroep.
Hoe kun je een vogelaar herkennen? Inderdaad als je iemand met een verrekijker naar vogels ziet kijken maar ook wanneer je iemand in een auto achter het stuur opeens bijna geheel omgedraaid ziet zitten. Of iemand die in een winkelstraat opeens naar de lucht kijkt omdat hij bijvoorbeeld een zwartkopmeeuw hoorde. Want vogelaars die eenmaal met het ‘vogelkijkvirus’ zijn besmet kunnen dat niet meer negeren. Het staat altijd aan.
Zo kon ik niet meer slapen in een vakantiehuisje waar ik de hele nacht een nachtegaal hoorde zingen. Of toen Willem Alexander zijn eerste televisietoespraak hield en er op de achtergrond een vogel zat te fluiten die ik niet thuis kon brengen. Elke vogel die door mijn gezichtsveld vliegt wordt gezien en meteen gedetermineerd. Zo zat ik ooit met mijn beste vogelkijkvriend in de auto, achter ons zat een vriendin die nog niet zo’n ervaren vogelaar was. Er vloog een vogel over de weg, we keken gewoon voor ons uit, alsof we die vogel niet gezien hadden. De vriendin op de achterbank vroeg ”Wat was dat? ” en wij antwoordden tegelijk: ”Houtduif!”
In opdracht van het Milieu Educatie Centrum Goes heb ik enkele jaren tijdens het voorjaar kinderen bekend gemaakt met vogelskijken. ‘s Morgens op school vogels leren herkennen met behulp van een vogelgids en die ze ’s middags bij de Kattendijkse Dee dan weer zelf mochten zoeken. Hopelijk heb ik daar bij enkele kinderen de interesse in het vogelskijken aangewakkerd.
Het is zo’n leuke hobby, je bent buiten, je geniet van het natuurbeleven en wanneer je de meeste vogels kunt herkennen, kun je meedoen met de vogeltellingen die landelijk gecoördineerd worden door het SOVON (Stichting Ornithologisch Veldonderzoek). Tijdens het weekeinde van 17 januari vindt de Midwintertelling plaats, álle watervogels in Europa worden in kaart gebracht: https://sovon.nl/tellen/telprojecten/watervogeltelling. Dus ook op de Bevelanden en Walcheren waar ruim dertig vogelaars alle slootjes en plasjes gaan bekijken.
Iedere eerste zaterdag van de maand wordt er een natuurexcursie georganiseerd, kijk op: https://bevelanden.knnv.nl/agenda/ en ook op Walcheren worden excursies georganiseerd: https://walcheren.knnv.nl/