Column Albert Kort - De Sint
ColumnVergeten doe ik het nooit: het Sinterklaasfeest van vroeger. En wat heb ik ervan genoten. Toen waren er nog geen discussies. Sinterklaas kwam gewoon met zijn Zwarte Pieten en die waren zwart omdat ze door de schoorstenen klommen.
Het feest brengt me terug naar mijn lagereschooltijd in Goes. Ik weet nog goed dat ik in de nacht ervoor geen oog dicht deed, zo nerveus was ik, en dat zelfs in de tijd dat ik al lang niet meer in het bestaan van de goedheiligman geloofde. Welke cadeautjes zou ik krijgen? Had de Sint wel gekeken naar mijn verlanglijst? Het meest zag ik op tegen de viering op school. Alle kinderen moesten zich dan in de aula verzamelen waar een groot podium was ingeruimd met een speciaal voor de Sint opgetuigde troon. Niet alle leerlingen werden naar voren geroepen, slechts de ‘opvallende’.
Degenen die iets op hun kerfstok hadden werden door de Sint vermanend toegesproken en moesten een flink aantal liedjes zingen, voordat ze met een kleine surprise en een roe weer naar hun plek mochten terugkeren. De ‘brave’ kinderen daarentegen werden in het zonnetje gezet. Die hoefden slechts één liedje te zingen en kregen een mooi en groot cadeau.
Ik ben slechts één keer naar voren geroepen. Van de woorden die de Sint toen tot mij richtte, kan ik me niets meer herinneren, evenmin van het liedje dat ik moest zingen. Waarschijnlijk schaamde ik me diep. Van mijn meester had ik namelijk te horen gekregen dat ik van ieder zangtalent was verstoken.
Ik weet nog wel dat ik op mijn dood was voor Zwarte Piet. Zo’n enge zwarte man met een grote zak in zijn hand, waar kinderen in werden gestopt om naar Spanje te worden meegenomen! De opluchting was dan ook altijd groot als ik na afloop van het feest naar huis kon gaan. Daar begon voor mij het feest pas echt.
Om een uur of zeven ‘s avonds werd er dan aan de bel getrokken, waarna mijn broers en ik naar de gang stoven, de voordeur openden en daar een grote mand zagen, die boordevol met pakjes zat. En daar zaten bijna altijd de cadeautjes in waar we om gevraagd hadden, zoals een Dinky Toy of Lego-blokjes en, niet te vergeten, heel veel snoepgoed. Een waar feest voor iedere kindermond. Dat je de dag erna een beetje misselijk was, nam je maar op de koop toe.
