Dirk en Jeanette delen hun huis met honderden vogels
Waarde - Wie de garage bij Dirk en Jeanette Verburg inloopt, hoort het meteen: een vrolijk koor van getjilp, gefluit en gekwetter. Via een trapje naar boven kom je in een ruimte die letterlijk leeft. De hele bovenverdieping is één grote volière, gevuld met wel 130 kanaries en dwergpapegaaitjes.
Door Sarah Klopmeijer
Dirk Verburg (69) is al ruim een halve eeuw vogelliefhebber. Zijn passie begon toen hij een jaar of vijftien was. “Mijn vader en moeder gingen vroeger regelmatig naar de vogeltjesmarkt in Antwerpen. We hadden zelf geen vogels thuis, maar ik vond dat daar zo mooi. Al die kleuren, al dat gefladder. Toen hebben we een paar vogeltjes gekocht, en zo is het begonnen.” Zijn vader timmerde een kooitje, later kwam er een grotere, en nog een. “Je begint met een paar, maar het breidt vanzelf uit. Je leert andere liefhebbers kennen, ruilt vogels, leert hoe je ze moet verzorgen en kweken. Voor je het weet, ben je er helemaal in.”
Samen de liefde voor vogels
Ook Jeanette, zijn vrouw, had als kind al vogels. Toen de twee elkaar leerden kennen, bleek de gedeelde liefde voor veren en fluitjes een schot in de roos. “Dat kwam toevallig samen,” vertelt Dirk. “We hebben altijd samen vogels gehouden. Het is echt een gezamenlijke hobby geworden.” Inmiddels hebben ze zo’n honderd kanaries en zestig rosei collis - de officiële naam voor dwergpapegaaitjes.
De vogels krijgen de beste zorg, dag in dag uit. “Je kunt niet zeggen: vandaag sla ik over,” zegt Dirk nuchter. “Ze moeten eten, schoon water, en de kooien moeten worden onderhouden. Het is net als met een hond of kat, ze zijn afhankelijk van je.” Door zijn gezondheid kan Dirk zelf niet alles meer doen, maar Jeanette springt met liefde bij. “Zij doet het meeste schoonmaakwerk tegenwoordig,” vertelt hij dankbaar. “Zonder haar zou het niet lukken.”
Van kanarie tot kampioensvogel
De Verburgs kweken vooral kleurkanaries en dat is een wereld op zich. “De meeste mensen denken bij kanaries aan een gele vogel,” legt Dirk uit, “maar er zijn wel 450 verschillende kleuren. En elk jaar komen er nieuwe mutaties bij.”
Het stel doet ook mee aan wedstrijden en tentoonstellingen. “Daar zit een wedstrijdelement aan, dat maakt het extra leuk,” zegt Dirk. “Je probeert te kweken volgens de standaardeisen, zodat je vogels zo goed mogelijk scoren bij de keuring.” En dat lukt aardig: Dirk heeft inmiddels honderden prijzen gewonnen, waaronder meerdere Nederlandse kampioenschappen. “Ja, dat is natuurlijk wel iets om trots op te zijn,” glimlacht hij. “Dan heb je op dat moment de beste vogel van Nederland.”
Tegenwoordig zijn het vooral medailles in plaats van grote bekers. “Dat scheelt ruimte in de kast,” grapt hij.
Een uitstervende hobby
Toch maakt Dirk zich zorgen om de toekomst van de vogelliefhebberij. “Vroeger had je in Nederland zo’n 45.000 leden in de bond, nu nog maar 15.000. De jeugd doet het bijna niet meer. Ze zijn bezig met telefoons, computers, noem maar op. Vogels houden is niet meer van deze tijd, zeggen ze dan.”
Zelf zijn Dirk en Jeanette niet alleen liefhebbers, maar ook keurmeesters. Jeanette is de enige vrouwelijke kanarie keurmeester in Nederland. "Vogels houden is een mannenwereld," zegt Dirk. “We keuren kleurkanaries, meestal in Zuid-Nederland. Dat is weer een andere kant van de hobby. Je beoordeelt de vogels van anderen, anoniem natuurlijk, je weet niet van wie ze zijn. En het mooie is dat je door die wedstrijden en keuringen heel veel mensen leert kennen. Het is echt één grote familie.”
Een huis vol leven
Na al die jaren is het nog altijd zijn grootste plezier: het verzorgen, kweken en luisteren naar zijn vogels. “Wat het mooiste eraan is?” herhaalt hij de vraag. Hij denkt even na. “Alles, eigenlijk. De zorg, het resultaat, de wedstrijden, de mensen. Het is gewoon een prachtige hobby. Eentje waar we nooit genoeg van krijgen.”